| |
 |
 Welkom
Site
|
10 November 2011 | 10:14:41
 |
W e l k o m
op ''Sacrifice.'' Het kan zijn dat je hier gekomen bent door naar pro ana sites te zoeken. In dat geval zit je hier verkeerd. Het kan zijn dat je via andere puntjes of sites hier terecht gekomen bent. Het kan ook zijn dat je me al kent. Hoe je hier gekomen bent, maakt eigelijk niet uit. Je bent er nu.
Even een kleine introductie. Ik ben Emma. 20 jaar oud. Momenteel vanaf April al wonende in Engeland. Emma is een schuilnaam. Ik heb eerder puntjes gehad, maar ze werkten telkens niet uit zoals ik wilde dat ze deden. Vandaar mijn derde poging. Drie maal is scheepsrecht, zullen we maar zeggen;) Ik speel piano, lees graag, en ga graag hardlopen. En ik ben inderdaad met mijn gewicht bezig.
Daar is deze site deels voor. Mijn online dagboek om bij te houden of ik gezond kan afvallen. Of in ieder geval zo gezond mogelijk. Ik zal zowel prive als openbaar loggen, maar mocht je me willen toevoegen, stel je dan even voor in het voorstellogje, zodat ik weet wie er meeleest;)
Liefs,
xXx
Emma |
|
|
 |
 |
 The Secret is out...
Tales of Emma
|
18 Januari 2012 | 23:07:45
 |
A S e c r e t i s O u t . . .
Maandag was toch wel een spannende dag... Om maar even een vervolg te schijven op mijn vorige log... Nu ik hier in Engeland eindelijk iemand verteld heb dat ik toch wel een problematische relatie met eten heb... Het is op het werk wel veranderd... Het enige nadeel is dat iedere keer dat ik 'gewoon' naar het toilet moet, hij ook ongerust is... En er wordt nu ook echt op me gelet wat eten betreft... Wat ik eet, hoeveel ik eet, wanneer ik eet...
Aan de ene kant werkt het echt verrekte op mijn zenuwen, maar aan de andere kant weet ik dondersgoed dat ik het nu anders moet doen...
En gelukkig kan die collega er soms ook wel de humor van inzien, en kunnen we er soms om lachen.
Maar soms is het ook wel moeilijk...
Gisteren had ik de hele dag niet gegeten, en dan zie ik erg bleek, en ben ik natuurlijk soms ook een beetje niet zo helder, en dat viel op. En dan krijg ik ook even een reprimande van 'Doe da nou es nie.'
Maar over het algemeen genomen vind ik dat er toch weer een stap vooruit gezet is... En dat is het belangrijkste!
Liefs,
xXx
Emma |
|
|
 |
 Sharing the Secret...
Tales of Emma
|
14 Januari 2012 | 23:32:18
 |
S h a r i n g t h e S e c r e t . .
Zoals de titel al zegt... Sharing the Secret... Het hoge woord is eruit! Ik heb, na een goed gesprek met Nijlpaard op de chat, besloten om mijn collega en goede vriend te vertellen dat ik mijn eten niet binnenhoud.
Het is opluchtend en beangstigend tegelijkertijd...
Aan de ene kant ben ik heel blij dat hij het weet... Dat als ik nu om de foute reden naar het toilet ga, tegengehouden word, en als ik terug kom met tranende ogen en rode knokkels erop aangesproken word.
Aan de andere kant ben ik nu wel een deel van mijn vrijheid kwijt..
Maar dat is misschien voor het beste....
Ik ben 20, ik word in maart 21...
Dit moet een keer afgelopen zijn!
Ben wel nerveus voor maandag... Hoe het zal zijn, hij het weet... Om hem dan te woord te staan na het facebook gesprek (I know, I'm a coward, maar ik kon het gewoon niet recht in zijn gezicht zeggen...)
En he, hij weet het in ieder geval, en is niet gillend weggerend haha!
Ik zie wel wat maandag mij brengt!
Nu morgen nog even focussen op uni application en dan komt alles goed!
Liefs,
xXx
Emma
|
|
|
 |
 Gewoontes
Innocent Cravings
|
14 Januari 2012 | 16:24:09
 |
G e w o o n t e s
Ik heb op het moment weer even behoefte aan een logje, waar ik even terug kan zien wat ik nu doe met eten. Een reflectiemoment, als het ware, omdat ik niet zo heel goed bezig ben. Eetgewoontes zijn toch hardnekkig...
Hoe mijn dag er doorgaans uit ziet:
O; Water en kauwgom of porridge (Tja, Engeland of niet he;)
T: Water
M: Kauwgom
T: Thee, pepermunt en meer kauwgom en een cola light;)
A: Pizza of rijst
T: Energydrink, thee of melk
En vervolgens gooi ik het avondeten eruit... Of in ieder geval.. Dat heb ik de afgelopen twee en een halve week gedaan... En ik wil daar eigenlijk verandering in brengen. Dus vanaf vandaag ga ik weer precies bijhouden wat ik eet. Even de gewoonte veranderen! Anyway, vandaag niet heel goed gegaan, maar in iedergeval, net zoals gister en eergister, nog niet boven het toilet gehangen, dus dat is al vooruitgang.
Dus vandaag:
O: Kauwgom en water
T: Water
L: 2 tosties en een glas melk
T: Een glas energydrink (Moet nog wat dingen doen so need cafeine)
Avondeten nog niet gepland.
Maar in ieder geval is alles erin gebleven.
Ik voel me eigenlijk ook steeds weer schuldig als ik boven het toilet hang. Schuldig tegenover iedereen die denkt dat het goed gaat, iedereen die ooit moeite in mij gestoken heeft, schuldig tegenover een hoop mensen...
Dus eens kijken hoelang ik het vol kan houden om gewoon naar het toilet te gaan in plaats van er boven te hangen;)
Liefs,
xXx
Emma
|
|
|
 |
 Kletslogje
Site
|
14 Januari 2012 | 16:00:58
 |
K l e t s l o g j e
Een beetje een nostalgie logje. Zoals vroeger, even een logje waar je je verhaal kan doen, vertellen hoe je dag geweest is, en andere dingen die je graag kwijt wilt;)
Liefs,
xXx
Emma
|
|
|
 |
 ...
Tales of Emma
|
13 Januari 2012 | 18:55:56
 |
. . .
Mijn moeder heeft een knobbel in haar keel.
Het is ongeveer net zo groot als een walnoot.
En het is een tumor.
Liefs,
xXx
Emma
|
|
|
 |
 Mia
Tales of Emma
|
05 Januari 2012 | 23:57:40
 |
M i a
Het gaat niet goed... Helemaal niet goed...
Ik geef al vanaf 27 december elke dag meerdere keren over...
Ik lig nu in mijn slaapzak, pas verhuisd, nog geen bed gekocht. Net pizza eruit gegooid, er zat bloed bij...
Ik word bang van mezelf, mijn maag doet zo'n pijn dat ik het nog net niet uitschreeuw, en mijn hart slaat onregelmatig.
En ik ben bang. Zo bang, het gaat echt niet goed met me, en er is hier niemand die het weet, er is niemand tegen wie ik dit kan vertellen, ik ben duizelig en kan niet meer helder denken.
Ik ben weer in de ban van Mia...
En godverdomme, ik ben 20, ik behoor een volwassen, moedige, onafhankelijke vrouw te zijn!
Maar in plaats daarvan ben ik een doodsbange vrouw die elke dag al haar eten eruit gooit...
Ik zou er het liefst om willen huilen, maar de tranen komen niet...
Ik weet het echt niet meer...
Liefs,
xXx,
Emma
|
|
|
 |
 Willekeurige Gedachtes
Tales of Emma
|
04 Januari 2012 | 22:05:15
 |
W i l l e k e u r i g e G e d a c h t e s
Ik ben al weer een tijdje terug in Engeland, sinds de 26ste December. Met kerst naar huis geweest. Het viel helaas een beetje tegen. Ik had het gevoel dat mijn familie helemaal niet blij was dat ik er was. De enige die echt blij was, was mijn moeder. Ik heb met haar ook leuke moeder/dochter dingen gedaan, zoals naar de stad, shoppen, koffie drinken... Mijn moeder is de laatste tijd ook enorm afgevallen (Haha) Van XL naar M, en ik ben tegenwoordig een S. En ik heb haar zo lang niet gezien, dat het ook echt super opvalt in vergelijking wat we van elkaar gewend zijn. Dus toen hadden we allebei dezelfde jurk gekocht, echt zo heerlijk steriotyp, maar heb echt een leuke tijd met mijn moeder gehad.
Mijn stiefvader was erg afstandelijk, en dat terwijl ik echt normaal super goed met hem op kan schieten. We hebben dezelfde filmsmaak, zelfde humor... Dus dat was echt jammer, behalve mijn moeder deed niemand zijn best om het een beetje leuk te maken...
Mijn moeder had me de 26ste naar Schiphol gebracht (Flink janken in de auto natuurlijk, en in het vliegtuig... En in de taxi... En in de trein... En in de bus... Watje dat ik ben...)
Oh en ik ben verhuisd! Ik heb awesome roommates! (Haha net zulke geeks als ik!) 200 pond per maand, en dan nog rekeningen natuurlijk, groot huis, mooie keuken, brilliant bathroom, en 5 minuten lopen van werk, dus heerlijk dichtbij. En er is ook een kat! Hermione, en een heeel lief ratje, Harry^^ Dus dat is goed.
Het nadeel is dat het eten weer mis aan het lopen is.
Ik gooi bijna al mijn maaltijden eruit, kan me niet schelen waar ik ben, zelfs op mijn werk! Het enige wat ik wel binnen hou, is fruit.
Heb altijd kauwgom bij, handen wassen, maar het is echt uit de hand aan het lopen.
Ik heb geirriteerde rode plekken op de knokkels van mijn rechterhand door het vinger in mijn keel steken gebeuren, zo erg dat laatst een van mijn collega's ernaar vroeg.
En natuurlijk praat ik me eronder uit, maar ik raak zo langzamerhand door mijn smoezen heen.
En het is ook aan me te zien, ik zie er niet uit, wallen onder mijn ogen die met geen foundation weg te werken zijn, bleek (En met mijn donkere haren valt dat extra op) Plus de tranende ogen na het overgeven, en dat kan je wel wegvegen, maar het oogwit is sort of red...
Ik weet niet hoelang ik het nog vol hou...
Ik had er laatst op facebook een gesprek over met Leonora.
Niemand in Engeland weet van mijn eetgestoordheid af, en aan de ene kant vind ik dat ontzettend bevrijdend.
Niemand die op je let, niemand die het doorheeft, je kan je gewoon je eigen gang gaan, no limits...
Maar aan de andere kant is het angstaanjagend dat juist overal mee weg kom, en dat niemand op me let, en ik mijn gang kan gaan, verder afdalen into the abyss...
Overgeven, keelpijn, thee met honing, meer eten, weer overgeven, kauwgom kauwen, handen wassen, haar goed doen, tranen wegvegen en er weer tegenaan...
Ik zou bijna mijn mond dichttapen... Niet vanwege het eten, maar vanwege het overgeven. Ik zou het liefst even mijn ei kwijt kunnen bij iemand, maar ik wil niemand in Engeland met dit belasten. ''Oh, and by the way, I throw up almost everything I eat, but don't worry about it, I got it under control...''
Klinkt niet echt als een strak plan... Ik wil niet dat mensen anders naar me gaan kijken...
Maar als ik dat even met de mensen thuis praat... Zoals deze avond.
Ik zat met mijn moeder even op skype (incluis webcam) en ze vroeg of het wel goed ging (Want ik zie er niet uit.)
En dan aarzel ik even... ''Zal ik het wel zeggen, zal ik het niet zeggen...'' En uiteindelijk zeg ik niets, natuurlijk niet, ik wil haar niet lastig vallen...
Want zo voelt het.
Je gaat niet tegen je moeder zeggen: ''Oh Engeland is OK, gaat de laatste tijd wat minder, heimwee enzo, oh en ik geef echt alles over wat ik eet, maar die fase gaat wel weer over...'' Dat is alleen maar nodeloos ongerust maken...
Daarbij komt ook nog bij dat mijn moeder een knobbel in haar keel heeft.
Ik schrok er gewoon van, vandaag op Skype.
Het lijkt alsof ze een adamsappel heeft...
Ze moet maandag naar het ziekenhuis voor een echo...
En dan heeft ze daar een week later het resultaat van...
Het zit de laatste tijd gewoon even niet mee...
Ik hoop dat het bij jullie beter gaat!
Heel veel liefs,
xXx
Emma |
|
|
 |
 Sinterklaas
Tales of Emma
|
06 December 2011 | 10:37:36
 |
S i n t e r k l a a s
Gister was het Sinterklaas. Maar in Engeland vieren ze dat niet.
Aan de ene kant wel fijn, niet al die calorieen in snoep en zo, maar aan de andere kant echt niet.
Ik heb weer echt een heimwee fase naar Nederland, dus screw the cals, doe mij die pepernoten maar!
Ik had gister een dienst van 12 uur lang, van 8 uur 's ochtends tot 8 uur 's avonds. Maar dat maakte niet uit. Ik had zin in een lange dienst. Ben ik ten minste het huis uit.
Ik had het echt helemaal gehad, en toen kreeg ik van mijn moeder ook nog bericht dat ik van Nederland officieel moet emigreren!
10 December woon ik precies 8 maanden in Engeland, en wie langer dan 8 maanden in een ander land verblijft, wordt uitgeschreven in Nederland. Dus had ik een nervous breakdown op werk. (Lekker genant...)
Ik weet dat het niets is, en dat, als ik terug naar Nederland kan, me zo weer kan laten inschrijven, maar het is zo'n groot woord.
E M I G R E R E N
Alsof ik nu definitief niet meer naar Nederland zou komen... En ik moet me ook officieel inschrijven bij de gemeente waar ik woon. Maar dat kan niet, want ik woon ergens zwart. Ik betaal de huur cash, en mijn hospita betaald er geen belasting over, dus dat kan niet. Dus moet ik voor 10 december ergens een andere woning vinden, waar ik me officieel in kan laten schrijven... Dat gaat natuurlijk niet lukken...
Op het werk ging het wel. Bleek dat de Nederlandse tak van het bedrijf waar ik werk ongeveer 20 kilo strooigoed, en chocoladeletters voor iedereen had opgestuurd! Heerlijk!
Dus die kwamen ze in de middag even langsbrengen.
Dat was wel even fijn, met pepernoten gooien op je werk, en dan de rest van de Niet-Nederlanders uitleggen wat Sinterklaas nou is...
(De Engelsen vonden hem een Spaanse rascistische pedofiel... )
Maar mij maakt het niet uit, ik had pepernoten!
Goed voor de heimwee!
En ik had ook even met mijn baas gesproken over de woningproblemen.
Heb ik gelijk van verschillende mensen nummers gekregen, die heb ik gistser gebeld, en kan ik volgende week al gaan kijken naar een kamer die in Januari vrij komt.
Probleem, het is niet in Bournemouth, en de huur is 420 pond, wel alles including, maar dat is 40 pond meer dan wat ik nu betaal...
Dus ik wil het liefst nog even verder kijken, of ik iets anders kan vinden. Maar echt fantastisch, dat mijn collega's, van al die verschillende landen die er zijn (Call centre van Europa, alle landen zijn er) gelijk voor mij klaarstonden met: ''Hier is een lijst met nummers, bel maar, ik vouch wel voor je.''
En mijn baas schrijft een referentie voor me.
Een beter Sinterklaascadeau had ik me niet kunnen wensen!
Liefs,
xXx
Emma |
|
|
 |
 Ik moet hier weg
Tales of Emma
|
04 December 2011 | 11:33:34
 |
I k m o e t h i e r W E G ! ! !
Ik moet echt een andere plek vinden om te wonen… Ik woon nog steeds in het gastgezin waar ik in April heengegaan ben, maar het loopt niet echt lekker. Ze zijn echt heel aardig, dat is het niet, maar ik moet gewoon een plek voor mezelf. Ik zal even een paar voorbeelden noemen:
Ik betaal 380 pond per maand, en dat is inclusief ontbijt en avondeten, internet, gas, water licht etc. Maar daar staat tegen over dat ik wel mijn kamer moet delen met iemand anders. Nu is het, omdat het winter is, erg rustig, dus heb ik de kamer nog even voor mij alleen. Het is een kamer van 3 bij 3 meter. Passen nét twee bedden en een dressoir met 3 lades en een klerenkast in. Nou ben ik een netjes, maar omdat ik alleen een kamer heb met een klerenkast en twee bedden leg ik mijn kleren momenteel op het andere bed. Normaal zou ik ze op een stoel gooien. Ik ga echt niet als ik laat van werk terug kom en vroeg op moet mijn kleren nog netjes staan vouwen en in de kast leggen. En who gives a shit anyway? Niemand komt in die kamer! Ik slaap er alleen in, ik draai diensten van 8 tot 8 en moet anderhalf uur heen en anderhalf uur terug lopen naar mijn werk. Dan ben ik gewoon MOE. En het dressoir… Een houten ladekast… Doorgaans doe je daar dingen in. Ik had mijn boeken en shampoo in mijn ladekast gedaan, kom ik na het werk thuis, staat alles op de grond want ‘’Boeken en shampoo zijn veel te zwaar, anders maak je de lades kapot.’’ KASTEN zijn er om dingen in OP TE BERGEN. Wat moet ik er dan in doen?! En waar moet ik anders mijn spullen laten? Plus, mijn boeken zijn heilig voor mij! Ik hou van lezen, zo heerlijk weg kunnen van de realiteit om even helemaal in de wereld van een ander je toevlucht te zoeken... Ze komt te pas en te onpas de kamer in, en verplaatst dan alles, terwijl het echt gewoon netjes opgeruimd is. Ik had de kaarten die ik van mensen gekregen had bovenop het dressoir neergezet. Er staan namelijk foto’s van thuis op, dus dan heb ik toch nog een soort van personal touch in de room… Kom ik na het werk thuis, heeft ze al die kaarten in de lade gelegd ‘’Dat ziet er veel netter uit?’’ Dat ze niet begrijpt dat ik gewoon vet heimwee heb, en foto’s van mijn vrienden en familie en kat wil zien! Ik heb ook niet eens een huurcontract, ik betaal haar gewoon iedere maand 380 cash. Er wonen ook andere mensen, meestal uit andere landen die hier naar een talenschool gaan. Met een van die meisjes kon de gastmoeder het niet vinden, en toen heeft ze haar één dag gegeven om haar spullen te pakken en weg te gaan. Dat kind is gewoon op straat gezet, en moest maar zien waar ze heen ging. Gelukkig kon ze naar vrienden toe, maar dat incident heeft me wel laten nadenken. Ik heb ook geen contract. Ik kan er ook zomaar uitgezet worden. En dan ook nog de regel wat de douche betreft. Afgelopen zomer woonden we met zijn 11 in het huis. 2 kamers waar elk 3 mensen in zaten, nog een kamer voor 2, en eentje voor 1, en dan mijn gastgezin nog, de moeder en haar zoon. In een huis met één douche en één toilet. Dus ja, dan moet je regels hebben. Maar nu is het slechts zij en haar zoon, en 3 studenten beneden, en ik met een ander meisje boven. En de regel is dat je tussen 5 en 7 3 minuten in de douche mag. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar met 5 minuten kan ik niet me wassen, mijn haren wassen, benen scheren… Plus, als ik van 8 tot 8 moet werken dan kan ik niet eens tussen die tijd thuis zijn, en om je nou de hele week in de gootsteen te wassen is ook niet hygiënisch... En we mogen ook geen gebruik maken van de keuken/koelkast. Ik zou het fijn vinden om thuis te komen na het werk, mijn eigen eten te kunnen klaarmaken, en een douche te nemen wanneer ik dat wil, zo lang als nodig is om mezelf goed te wassen.
Wat eten betreft gaat het ook niet echt lekker. Donderdag en vrijdag op mijn werk telkens heel mijn lunch en avondeten eruit gegooid, helemaal in paniek want ik keek in de spiegel en voelde me wel weer zo dik! Gelukkig door niemand betrapt, maar ja, ik neem echt een groot risico door dit op het werk te doen. En dan kom je het toilet uit, tranende ogen, hijgend alsof je een marathon gelopen hebt: handen 6 keer wassen met veel te veel zeep, mond spoelen, kijken of er niets tussen je tanden zit, tranen wegvegen, make-up bijwerken, haar dat je naar achter gebonden had fatsoeneren, kauwgompje pakken en weer verder. Ik dacht echt dat ik deze fase gehad had, maar blijkbaar dus niet… En dan ook in Engeland helemaal NIEMAND hebben om mee te praten, en even te zeggen dat het écht niet goed gaat… |
|
|
 |
 Coming Home for Christmas
Tales of Emma
|
11 November 2011 | 10:37:41
 |
C o m i n g H o m e F o r C h r i s t m a s
Mijn baas op mijn werk vroeg me afgelopen week wat ik met kerst doe.
''Ik weet het niet,'' zei ik.''Werken, denk ik.''
''Maar je hebt vrij,'' zei ze. ''Vrijdag, zaterdag, zondag en maandag, Ga je niet naar Nederland?''
Eigenlijk was ik van plan kerst gewoon hier te vieren. Bij het gastgezin waar ik zit. Mijn landlady heeft een dochter en een kleindochter van een jaar, en een zoon van 16. Maar toch is het raar, het eerste jaar dat ik er niet bij ben thuis. We gaan altijd naar mijn oma, die kookt dan voor iedereen. Altijd gezellig, behalve dan die zorgen voor het kerstdiner, en vlak na het kerstdiner, dat ik me excuseer en de badkamer op moet zoeken... Dat probleem met eten blijft altijd... Maar ik zou er best veel voor geven om straks weer met kerst in de badkamer te zijn. Dat betekend dat ik in ieder geval kerst met mijn familie heb kunnen vieren.
Ik kon me gister niet inhouden, toen een van mijn collega's zei dat hij met kerst naar Nederland zou gaan. Hij heeft een vlucht voor de 22ste december. 30 pond. Incluis bagage. Hardstikke goedkoop natuurlijk, vooral als je nagaat dat het de kerstperiode is. Dus ik denk, nou, ik ga eens kijken hoe duur het is om naar Nederland te gaan. Vrijdag de 23ste en maandag de 26ste worden mijn reisdagen. Heb ik het weekend thuis. De bus was 47 pond, maar reed niet op eerste kerstdag, dus die viel af. De veerboot was 87 pond heen en 87 pond terug. Bijna 180 pond. En dan nog bagage betalen, en vervoer naar Harwich, waar de veerboot naar Hoek van Holland vertrekt. Ook duur dus. De eurostar is 89 pond voor een enkeltje. Valt dus ook af.
Teleurgesteld ga ik verder met mijn werk.
''Dus ga je ook naar huis?'' vraagt mijn collega.
''Nee,'' zeg ik. ''Ik ben aan het sparen voor de universiteit, dan kan ik echt niet meer uitgeven dan 150 pond voor een reis, incluis reisticket en vervoer naar de bus, trein of veerboot. Alles is te duur rond kerst.''
''En hoe duur is vliegen dan?'' vraagt hij.
''Dat heb ik niet gekeken, en vliegen is sowieso duurder dan de trein en bus.''
Toch laat ik me overhalen om vliegtickets te bekijken.
''Zie je,'' zeg ik. ''London-Amsterdam, 300 pond! London-Brussel 385 pond, dat kan ik niet betalen!''
''Waarom ga je naar London? Southampton heeft ook een vliegveld, veel dichterbij!''
Dus ik kijk of Southampton naar Amsterdam vliegt. En dat doet ze.
Vrijdag 23 December. 64 pond. Maandag 26 December. 90 pond. Exclusief bagage. Met bagage zou het 180 pond zijn. 150 pond was mijn budget. En dan ga ik twijfelen... Zal ik nou wel of niet gaan... Die extra 30 pond... Ik kijk even naar andere vluchten, en zie dat er op de donderdag een vlucht naar Amsterdam gaat voor 30 pond! Waar je voor 15 kilo bagage 10 pond betaalt! Dan zou het in totaal 130 pond zijn! Plus 3 pond voor een enkel treinkaartje Southampton. Maar kerst is een drukke periode, en ik heb geen vrije dagen meer. Ik heb nog recht op 3 vrije uren, maar een shift is 7 uur, dus dan kan ik hoogstens eerder naar huis...
''Het is echt te duur,'' zucht ik. ''Maar toch bedankt.''
Op dat moment komt mijn baas aan, en vraagt waar ik mee bezig ben. ''Niets,'' zeg ik. Ik kijk nog even teleurgesteld naar het scherm. Mijn baas pakt een stoel en gaat erbij zitten.
''En als je nou eens in de week van 5 december diensten van 8AM tot 8PM draait,'' zegt ze.
''Dan kan je donderdag de 22ste vrij hebben, die goedkope vlucht boeken, en heb je vrijdag, zaterdag en zondag kerst in Nederland.''
Ik kijk nog even naar het vluchtschema.
''En de kerstdrukte dan?'' vraag ik.
Mijn baas lacht, en zegt dat ze het zonder mij ook redt.
Dat geeft de doorslag. Ik pak mijn pas en boek de vlucht.
I ' m C o m i n g H o m e F o r C h r i s t m a s ! ! ! |
|
|
|
|
|